|
|
ای وارثان سرزمین عشق و آزادی
حیف است قدر خاکتان را خوب نشناسید
این سرزمین داغ فراموشی به تن دارد
از بس غروب مردهای سنگیش را دید
باید تبرک کرد با خاک تو دنیا را
باید ستون های خم شهر تو را بوسید
آخر شکوه و قدرت اجداد ایران نیست
این پنج هشت خطی که از تاریخ میخوانیم

نه همين غمكده، اي مرغك تنها قفس است
گر تو آزاد نباشي همه دنيا قفس است
تا پر و بال تو و راه تماشا بسته است
هر كجا هست، زمين تا به ثريا قفس است
تا كه نادان به جهان حكمروايي دارد
همه جا در نظر مردم دانا قفس است.
فریدون مشیری
ای خاک مقدس که نامت بود ایران
فاسد شود آن خون که به پای تو نریزد
(ایران بزرگ آرمان بزرگ میخواهد)